1 sierpnia 1928. Siedemnastoletnia mistrzyni Niemiec we florecie, Helenę Mayer, starannie przygotowywała się do igrzysk olimpijskich. Jeździła na wszystkie turnieje zagraniczne z ewentualnym udziałem konkurentek w Amsterdamie. Dobrze poznała styl i taktykę walki prawie wszystkich 27 uczestniczek turnieju olimpijskiego. Wokół plansz podczas turnieju szermierczego pań zawsze było tłoczno. Po walkach eliminacyjnych, w których m. in. odpadła obrończyni tytułu mistrzowskiego z Paryża Dunka Ellen Osiier, wzrosły szanse florecistek niemieckich na ostateczny sukces, zwłaszcza że w finałowej ósemce znalazły się trzy spośród nich. Helenę Mayer przegrała do tego czasu tylko jeden pojedynek, z Brytyjką Muriel B. Freeman. W finale natomiast pokonała zarówno ją, jak i wszystkie pozostałe konkurentki. Freeman odniosła sześć zwycięstw i zajęła drugie miejsce, na trzecim miejscu znalazła się 41-letnia Niemka Olga Oelkers. Medalistki niemieckie były wychowankami fechtmistrza Cazzera z Offenbachu. Polki nie startowały w turnieju olimpijskim w Amsterdamie. Królowa holenderska Wilhelmina wręcza zloty medal olimpijski bezkonkurencyjnej florecistce niemieckiej Helenę Mayer.